sneldichter @ Beijersbergen BV

Aan het begin van 2019 werd ik benaderd door Beijersbergen BV, een ontwerp- en bouwmanagementbedrijf uit Woerden.
Hun nieuwe pand werd tijdens een feest officieel geopend en dat wilden ze op een originele manier wat extra cachet geven. Een gedicht leek hen een uitermate goed middel daarvoor en
zo kwam ik, de Man met de Pen, in beeld.

Na een korte meeting vooraf en na enkele gesprekken op de feest zelf ging ik aan de slag met het sneldicht. Geen gemakkelijke rijmpuzzel vanwege woorden als improvisatie, werkmethode en groeiambitie die bij voorkeur in het gedicht voor dienden te komen.
Maar goed, geen uitdaging te groot voor een ware sneldichter, dus uiteindelijk rolde er een veertien strofen tellend gedicht uit de pen.
Na het te hebben voorgedragen kreeg ik veel complimenten over de inhoud en vorm. Ook de opdrachtgever zelf fluisterde me een tevreden “top gedaan, hoor!” toe direct na de voordracht.

Ambitie

Het begon ooit klein in Amsterdam.
Bert zat daar alleen aan zijn bureautje.
De BTW-aangifte was een zootje,
maar hij was echt al lang iets groots van plan.

Zo kwam hij langzaamaan in de positie,
door te volharden in zeer grote dromen,
een diepe wil om ergens toe te komen:
Beijersbergen had een groeiambitie.

En toen is langzaam het boeket gaan bloeien,
een eenmanszaak had ook zo zijn beperking,
dus kwam er een kantoor, meer samenwerking
met steeds die zoete wens om door te groeien.

In ’t kort de Beijersbergen-werkmethode:
ontwerp, plan, management wordt goed geborgd
(op die manier wordt zelfs de zorg ontzorgd),
versloffing en gemakzucht zijn verboden.

De aankleding, de stijl, de feel, de kleur,
past bij de wensen van de opdrachtgever
en niet als tegen- maar als medestrever
werkt men toe naar het warmste interieur.

Op die manier je marktpositie vinden
met creativiteit, improvisatie
is eigenlijk op zich al een prestatie,
laat staan dat je ook mensen weet te binden.

De mensen die ik sprak hier zeggen vaak
dat alles draait om een soort warm gevoel,
als één familie met hetzelfde doel,
het hart graag óp de tong en vóór de zaak.

U snapt, dat pandje aan de Piet Hein Kade,
het werd voor die ambities veel te klein,
vandaar dat we hier allen samen zijn,
dus sla toch deze nieuwe werkplek gade!

Dit pand komt uit de koker van Susanne
(sinds vijf jaar nu al Bert z’n compagnon).
Het ligt strategisch, dicht bij het station.
Bereisbaar, minder stads, wat meer ontspannen.

Al ging de stap niet soepel, zelfs wat stram
voor hem, die graag naar Dam en Rokin loerde
en nu een expat is in prachtig Woerden.
Toch ligt het hoofdkantoor in Amsterdam.

Een stap die hun ambitie aan kan tonen
en strookt me strategie, beleid, talenten,
dat is de nieuwste telg genaamd Fivente:
da’s Italiaans voor hét Nieuw Hollands Wonen

en dat is weer een nieuw soort woonconcept
waar werk en leven samenkomt met wonen
waar je bijvoorbeeld zorgeloos door kan stromen
wanneer je met je leeftijd wordt behept.

Werkplezier en veel doortastendheid
maken dit bedrijf tot revelatie
en nu natuurlijk u hier als relatie,
die deze dag zo feestelijk omlijst.

Dus laten we dit pand tezamen dopen,
hef hoog uw glas of zelfs een hele fles
en drink dan op ambitie en succes,
verklaar daarmee het pand écht voor geopend!

de Man met de Pen 2019 ©


in opdracht van
www.beijersbergenbv.com &
www.nieuwhollandswonen.nl

Publicatie in de Kampioen

Voor het decembernummer van 2018 van de Kampioen (ledenblad van de ANWB) werd er een dichtwedstrijd uitgeschreven met als thema “mijn auto en ik”. De vorm en lengte van het gedicht waren door de dichter zelf invulbaar. Natuurlijk ging de Man met de Pen ermee aan de slag.

En wat bleek… het gedicht Fantoompijn werd als een van de drie winnaars (uit 430 inzendingen) gekozen en werd gepubliceerd in de Kampioen! De jury, onder andere bestaand uit Ester Naomi Perquin (dichter de vaderlands), was lovend over het gedicht.

Wacht dus bij uw brievenbus of zoek nog eens tussen het oud papier naar de Kampioen van december 2018. Of bekijk gewoon onderstaande tekst plus de foto van de publicatie.

 

fantoompijn

ik dacht altijd dat al dat blik
voor dwazen in garages was
die bij hoofdlamplicht
met de wielen op de brug
of een soort skateboard in de rug
moeren aandraaien
lagers vervangen
nagels met nog dagen zwart erachter

ik dacht dat je weten moest
van grille en naaf
V-snaar
distributieriem
de smoortap van de verstuiver
ik dacht dat een eigenhandig vastgelaste
band met het chassis
de brandstof van die liefde was

maar ook in mij
nu mijn doodgewone woonmobiel
een gapende krater in het straatbeeld heeft geslagen
nooit raakte ik haar filters aan
de aanblik van het motorblok
is me als de krik zo vreemd
ik vulde slechts de vloeistof bij
en laafde me vakantie na vakantie
aan het zoemen van de raderen
het waaien van de dagen door omlaaggedraaide ramen
het gonzen van het rubber op de straten

ook in mij
woedt een onverwacht gemis
een naar haar interieur geurende fantoompijn
een mantra aan gedachten waarin lege wegen wachten
en al houd ik het wel droog
zal alles straks zijn gang weer gaan
er zal altijd een deel van mij
uit roest bestaan

 

De Man met de Pen / Jelle Pieters ©

 

Sneldichter in Alkmaar

In juni 2018 vierden Mies en Frits een feestje, want ze waren 40 jaar geleden in het huwelijksbootje gestapt. Een hapje en een borrel is dan wel op z’n plaats.
Hun kinderen leek het leuk een sneldichter in te huren. Zo gedacht, zo gedaan en zo mocht ik op het feestje van Mies en Frits m’n kunsten vertonen en ten gehore brengen.

Na met vele interessante mensen te hebben gesproken (ze vertelden de tofste verhalen over de avonturen van het echtpaar) trok ik me terug en schreef een lyrisch gedicht over de 40 jarige sneltrein waarvan Mies en Frits de bestuurders zijn.

Het gedicht werd met veel aandacht beluisterd en met applaus ontvangen. Het was een fraaie afsluiter van een zeer geslaagde middag en avond!

De tekst van het gedicht staat onder dit bericht

Denkt u er ook aan een sneldichter / dichter in opdracht in te huren? Vraag gerust naar de mogelijkheden en neem contact met me op…


Ware liefde zonder schaamte

Laat ik maar eens doodgewoon beginnen,
voordat ik toekom aan de wilde haren,
de hasj en hoe Frits Mies voor zich kon winnen,
dus erg van harte en nog vele jaren!

Frits en Max staan in een boerenkroeg
door bier en God weet wat nog meer beneveld.
Dat was wanneer de vonk ooit oversloeg;
was het Mies’ schoonheid of gewoon haar gevel?

Frits wist aan alles wel een mouw te breien,
een sjacheraar die graag antiek opkocht.
Er hangen posters nog in Hongarije
met Frits z’n foto en de tekst: GEZOCHT!

Al vroeg gingen ze liftend door het leven.
In Denemarken werd er druk gejaagd
door Frits op Mies die hevig stond te beven
toen zij door haar twee minnaars werd belaagd.

Zo ging dat in die tijd, je moest eens weten,
er werd wat rondgereisd en aangeklooid.
De dag bestond uit wiet en paddo’s vreten
en trippen bij concerten van Pink Floyd.

Bij Frits was dat min of meer vanzelfsprekend:
hij was die rare vogel uit De Weere.
Dat heeft hun leven ook wel wat getekend,
zo gaan ze graag op campings uit de kleren.

Zo werd de dochter van de fietsenmaker
de grote liefde van de bakkerszoon
en Alkmaar zou nog op zijn voegen kraken,
want Frits en Mies zijn heerlijk ongewoon.

(Hier wilde ik een intermezzo schrijven
– na input van wat vrienden en bekenden –
over hoe excentriek zij altijd blijven,
maar dat zie je hier wel aan de overhemden)

Toen Frits Mies voor het eerst naar huis mee nam,
dacht men vooral: die vrouw is goed gestoord,
omdat zij met een zwarte cape aankwam,
van lieslaarzen had men nog nooit gehoord.

Nou goed, ze zijn dus toen vrij snel getrouwd,
maar zijn altijd op avontuur gebleven.
Ze hebben samen een bestaan gebouwd,
maar zijn niet in gezapigheid gaan leven.

O nee, het avontuur viel niet te schuwen:
een eend, erop een sticker met Bel Bas
en dan performen, lekker vlammen spuwen
en Mies die Frits z’n circusmuze was.

en ook als je twee kinders hebt gekregen
wordt je wereld niet per se heel klein.
Juist dan kom je het onverwachtse tegen
en dat kan best op reis in China zijn,

maar soms is dichterbij wellicht nóg toffer,
hoewel: Lapland is niet echt om de hoek,
toch wordt dat memorabel met een koffer
vol blikken groente, vlees en erwtensoep.

Nu is er dan een caravan en een bootje,
je kunt je lol dus op van hier tot ginder,
dat alles al dan niet fijn in je blootje
al wordt het lijf qua showgehalte… minder.

De stipkaart van de Vest is ook in trek.
Frits en Mies zijn zot op het theater.
De derde helft aldaar is ook niet gek:
een zuipend katje denkt niet aan de kater.

Op dit festijn komt alles wel tezamen;
er wordt gelald, gegeind en luid getierd.
’t Is ware liefde zonder je te schamen
en bovenal: het leven wordt gevierd!

 

juni 2018
de Man met de Pen ©

Het regent een gedicht

Op 19 april 2018 is het er dan toch van gekomen: de eerste ‘rainwork’ in Utrecht is een feit (rain.works). Hij staat aan de Korte Minrebroederstraat in hartje Utrecht. Met zicht op de Dom en tussen de terrassen.

Een rainwork is een kunstwerk dat alleen goed zichtbaar wordt als het regent. Door het contrast tussen nat en droog verschijnt de tekst. Een rainwork is biologisch afbreekbaar en verdwijnt automatisch weer na een maand of 4.

In samenwerking met en met grote dank aan Bianca Plak is het werk tot stand gekomen.

Ga eens langs als het regent of gooi er een fles water overheen…

Klik op de volgende link voor het filmpje van de eerste test (opgenomen op 20 april 2018);

https://youtu.be/X6TQ6xA-hsE

Bij droog weer

Bij regenval

DE WOLK TOONT ZIJN GEZICHT

HET REGENT EEN GEDICHT